Tunnel

De Sluiskiltunnel onder het Kanaal van Gent naar Terneuzen wordt een geboorde tunnel met twee buizen van elk 1.150 meter lengte. Elke buis heeft twee rijstroken. Het dichte deel van de tunnel wordt 1.330 meter lang en het diepste deel ligt ruim 33 meter beneden NAP. De tunnel krijgt een hellingspercentage van maximaal 4,5 procent. De diameter van de nieuwe tunnel is circa tien meter en gelijk aan die van de Westerscheldetunnel. Daarnaast komt er vijf kilometer nieuwe hoofdrijbaan (N62) met twee ongelijkvloerse kruisingen/viaducten.

Bij het inrijden van de tunnel is het niet donker; de buizen hebben een lichte architectuur. Ook de beide toeritten krijgen een luchtige vormgeving, die voorkomt dat een bestuurder plotseling een gesloten ruimte inrijdt. De Sluiskiltunnel is comfortabel voor de weggebruiker. De binnenzijde is bijvoorbeeld afgewerkt met lichte panelen en goede verlichting. De architectuur van de viaducten is vergelijkbaar met die van de viaducten van de Westerscheldetunnel.

De tunnel krijgt boven elke toerit een bedieningsgebouw. Het hoofdbedieningsgebouw komt aan de westzijde. Verder komt aan beide zijden van de tunnel een kanteldijk. Deze voorkomen dat in extreme situaties, zoals het vollopen van een polder of het lek raken van de tunnel, grotere delen van het achterland onder water komen te staan.